#38. ZABIĆ DROZDA - Harper Lee

Moja ocena: 5/5!
Tytuł: Zabić Drozda
Tytuł oryginalny: To kill a mockingbird
Autor: Harper Lee
Wydawnictwo: Rebis
Liczba stron: 424
Data wydania: 20.10.2015
Cena katalogowa: 37,90 zł.

"Nigdy do końca nie zrozumiesz drugiego człowieka, póki nie rozważysz spraw z jego punktu widzenia" 

"Zabić Drozda" to bez wątpienia klasyka literatury. Ponadczasowa i wciąż aktualna. Niestety. Ale naprawdę wspaniała lektura. 

Przenosimy się do Alabamy z początku ubiegłego wieku. Mamy dwoje (czasami troje) bystrych dzieci, mądrego ojca i sprawę sądową, z jaką w swojej karierze nie chciałby spotkać się żaden prawnik. No, bynajmniej nie w tym czasie i miejscu co Atticus Finch i jego dzieci. W opisywanym okresie możemy obserwować ówczesne stosunki społeczne, to jak traktowani byli wtedy czarnoskórzy, jak wiele ludzi oceniało ich bardzo stereotypowo i niesłusznie posądzało o wszelkie przewinienia. Co ciekawe, Ci sami ludzie byli oburzeni zachowaniem Hitlera, który mordował Żydów za to, że nimi są. Tą hipokryzję i niesprawiedliwość dostrzegały tylko dzieci. 



Historia opowiedziana jest po latach przez najmłodszą uczestniczkę wydarzeń - Jean Louise zwaną Skautem. Jean podczas zdarzeń była kilkuletnim dzieckiem, a opowiadając historię po latach, z perspektywy dojrzałej kobiety, patrzy na fakty z innej perspektywy, z dystansem i rozwagą, zachowując przy tym świeżość umysłu i nienaganną pamięć tamtych wydarzeń. 

Opowieść ta porusza wszystkie tematy, które są w życiu ważne. Miłość i nienawiść, lojalność i zdradę, wierność własnemu sumieniu i hipokryzję. Ośmioletnia Jean oraz trzynastoletni Jem uczą się świata dorosłych, w którym lada dzień przyjdzie im żyć. Świat, który w ogóle nie jest prosty. Nie jest czarno biały, a ludzi nie są tylko albo dobrzy albo źli. To świat, w którym każdy ma inne zdanie, ma określone poglądy, tradycje, uprzedzenia i relacje. Nie ze wszystkim da się walczyć. Ojciec stara się wpoić dzieciom podstawowe i uniwersalne wartości - wszyscy są równi, każdy zasługuje na uczciwy proces, nie wolno krzywdzić innych, każdy zasługuje na szacunek, trzeba pomagać słabszym i zawsze trzeba postępować zgodnie z własnym sumieniem. Nawet jeśli to sumienie skazuje nas na porażkę. 

Książkę czyta się bardzo dobrze, napisana przystępnym językiem, z największą dbałością o szczegóły. Po jej przeczytaniu refleksja gwarantowana. Książka nie daje o sobie szybko zapomnieć. To bardzo mądra lektura, która niesie ze sobą wiele prawd życiowych i do tej pory (niestety) aktualnych informacji. Zostaje w sercu na bardzo długo. Teraz z czystym sumieniem mogę zabrać się za film! :) 

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa:

Spodobał Ci się ten post? 
Polub mnie na facebooku:

5 komentarze

  1. O tak, zgadzam się, że ta hipokryzja niektórych ludzi była mocno widoczna. O ile świat byłby lepszy, gdyby więcej było takich osób jak Atticus :)


    PS Podziwiam zdjęcia! :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Smaka na tą książkę narobił mi Mróz jak wspomniał o niej w 'Księgarence przy ulicy Wiśniowej' ;) czeka cierpliwie w kolejce.
    pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  3. Dokładnie, Atticus to taki utopijny obywatel :)

    PS. Bardzo serdecznie dziękuję! <3

    OdpowiedzUsuń
  4. O proszę, fajnie! :) Ja też ją szczerze polecam <3
    Pozdrawiam! :*

    OdpowiedzUsuń
  5. Wspaniała,mądra,wciągająca książka. Pełna humoru i wzruszeń. Czyta się świetnie i szybko ale zmusza do myślenia. Jedna z moich ulubionych.

    OdpowiedzUsuń